Origin Of Nvme Standard (همچنین به عنوان پروتکل شناخته می شود)

رابط SATA و استاندارد AHCI که اکنون استفاده می شود در واقع برای هارد دیسک های مکانیکی با تأخیر بالا طراحی شده اند. در حال حاضر، SSD های رایج هنوز از آنها استفاده می کنند. وقتی عملکرد SSD های اولیه بالا نبود، ممکن است احساس نکنند که مشکلی وجود دارد. با این حال، با افزایش تدریجی عملکرد SSD ها، این استانداردها به یک گلوگاه محدود کننده SSD تبدیل شده اند. استاندارد AHCI که برای هارد دیسک های مکانیکی طراحی شده است برای SSD های با تاخیر کم مناسب نیست

البته صنعت مدتهاست که این مشکل را تشخیص داده است. در نیمه دوم سال 2009، کار فنی nvme به طور رسمی راه اندازی شد. مشخصات nvme توسط یک گروه کاری شامل بیش از 90 شرکت سفارشی شده است. اینتل رهبر اصلی بود و اعضای این گروه شامل میکرون، دل، سامسونگ و مارول بودند

هدف NetApp، EMC، IDT و سایر شرکت‌ها ایجاد مشخصات و استانداردهای ذخیره‌سازی جدید برای SSD و رهایی آنها از SATA و AHCI قدیمی است.

در سال 2011 استاندارد nvme به طور رسمی منتشر شد. استاندارد با توجه به ویژگی های حافظه فلش مموری سفارشی شد. استاندارد جدید استاندارد قدیمی را از SSD حذف می کند. این استاندارد در سال 2012 به nvme 1.1 ارتقاء یافت و آخرین استاندارد nvme 1.2 در سال 2014 راه اندازی شد.

اولین محصولی که از استاندارد nvme پشتیبانی می کند سامسونگ xs1715 است که در جولای 2013 عرضه شد. متعاقباً SSD های استاندارد کلاس سازمانی nvme یکی پس از دیگری عرضه شدند. تا زمانی که اینتل 750 در سال جاری عرضه شد، محصولات استاندارد nvme وارد بازار مصرف شدند.