ذرات تراشه فلش SLC، MLC، TLC چیست؟

تراشه های فلش مموری بر اساس معماری داخلی به SLC، MLC، TLC و ... تقسیم می شوند و ذرات فلش مموری بدنه های مربعی هستند که از تراشه های فلش مموری چند لایه تشکیل شده اند.

ذرات تراشه فلش مستقیماً بر نرخ دسترسی SSD، عمر سرویس، هزینه تولید و غیره تأثیر می‌گذارند.

سلول تک سطحی (SLC)، 1 بیت/سلول، ذخیره سازی تک لایه، اجازه می دهد تنها 1 بیت اطلاعات در یک عنصر حافظه ذخیره شود.

MLC، نام کامل انگلیسی Multi-Level Cell، 2bit/cell، ذخیره سازی چند لایه، اجازه ذخیره 2 بیت اطلاعات در یک عنصر حافظه را می دهد.

TLC یا سلول سطح سه‌گانه، 3 بیت/سلول، ذخیره‌سازی سه لایه، که امکان ذخیره 3 بیت اطلاعات را در عنصر حافظه فراهم می‌کند.

می توان نتیجه گرفت که وقتی مساحت ذرات حافظه فلش یکسان باشد، ظرفیت ذخیره سازی از کوچک به بزرگ افزایش می یابد: SLC

تجزیه و تحلیل مزایا و معایب ذرات تراشه حافظه فلش SLC، MLC و TLC

SLC، سرعت دسترسی سریع است، می تواند بارها پاک شود (عمر طولانی)، اما هزینه تولید گران است (حداقل سه برابر MLC).

MLC، نرخ دسترسی سریعتر است، تعداد دفعات پاک شدن کمتر از SLC است (عمر سرویس حدود یک دهم SLC است)، و قیمت کلی است.

TLC، سرعت دسترسی آهسته است، تعداد دفعات پاک شدن بیشتر کاهش می یابد (عمر سرویس حدود یک بیستم SLC است)، و قیمت نسبتاً ارزان است.