انواع درایوهای حالت جامد چیست؟

انواع درایوهای حالت جامد چیست؟
(1) با توجه به رابط
1. رابط SATA 3.{2}}
به عنوان رایج‌ترین رابط، درایوهای حالت جامد با رابط‌های SATA 3.{2}} عملکرد هزینه بالاتری دارند. در مقایسه با نسل قبلی SATA 2.0، SATA 3.0 می‌تواند تا 6 گیگابایت بر ثانیه ارائه دهد.
2. رابط MSATA
رابط MSATA همچنین رابط [MiniSATA] نامیده می شود. SSD که از رابط MSATA استفاده می کند بسیار کوچکتر از SSD است که از رابط SATA 3 استفاده می کند.{1}}. SSDS با رابط های MSATA به دلیل اندازه آنها معمولاً در نوت بوک های باریک و سبک استفاده می شود و سرعت انتقال و پایداری آنها با رابط های SATA 3 تفاوتی ندارد.0.
3، M.2 به در
درایوهای حالت جامد با رابط های M.2 دارای مزایای اندازه کوچک و عملکرد قوی هستند. در حال حاضر، مادربرد اصلی و درایوهای حالت جامد رابط M.2 از PCI-E 3 پشتیبانی می کنند.{4}} X 4 کانال، پهنای باند نظری تا 32 گیگابیت در ثانیه، عملکرد بسیار برجسته است.
4. رابط PCI-E
SSDS رابط Pcle فقط در رایانه های رومیزی قابل استفاده است. SSDS رابط Pcle مستقیماً از طریق گذرگاه به CPU متصل می شود و عملکرد بهتری نسبت به SSDS رابط M.2 دارد، اما قیمت بالاتر و قابلیت اجرا کمتر است.
علاوه بر این، SSDS دارای انواع رابط SATA-express، SAS، U.2 و دیگر انواع رابط است.
با توجه به محیط ذخیره سازی
رسانه های ذخیره سازی دیسک حالت جامد به دو نوع تقسیم می شوند، یکی استفاده از حافظه FLASH (تراشه FLASH) به عنوان رسانه ذخیره سازی، دیگری استفاده از DRAM به عنوان رسانه ذخیره سازی و آخرین فناوری ذرات XPoint اینتل است.
1. درایو حالت جامد مبتنی بر فلش (IDEFLASH DISK، SerialATA Flash Disk): درایو حالت جامد مبتنی بر فلش (SSD) از تراشه FLASH به عنوان رسانه ذخیره سازی استفاده می کند که معمولاً به عنوان SSD نیز شناخته می شود. شکل ظاهری آن را می توان به اشکال مختلف درآورد، مانند: هارد دیسک لپ تاپ، میکرو هارد دیسک، کارت حافظه، دیسک U و سبک های دیگر. بزرگترین مزیت این نوع SSD این است که می توان آن را جابجا کرد، و حفاظت از داده ها توسط منبع تغذیه کنترل نمی شود، می تواند در محیط های مختلف زندگی کند، مناسب برای استفاده کاربران، عمر طولانی، قابلیت اطمینان بالا، بالا درایو حالت جامد خانگی با کیفیت می تواند به راحتی به میزان خرابی هارد دیسک مکانیکی معمولی خانگی برسد
2. بر اساس کلاس DRAM
درایوهای حالت جامد مبتنی بر DRAM: از DRAM به عنوان رسانه ذخیره‌سازی استفاده می‌شود که محدوده کاربرد باریکی دارد. این دیسک طراحی هارد دیسک های سنتی را تقلید می کند، می تواند توسط اکثر ابزارهای سیستم فایل سیستم عامل برای تنظیمات و مدیریت حجم استفاده شود، و رابط های استاندارد PC و FC را برای اتصال به هاست یا سرور فراهم می کند. حالت برنامه می تواند SSD و آرایه دیسک SSD باشد. این یک نوع حافظه با کارایی بالا است، در تئوری می توان به طور نامحدود نوشت، پرواز در هوا نیاز به قدرت مستقل برای محافظت از امنیت داده است. درایوهای حالت جامد DRAM جزو دستگاه‌های کمتر رایج هستند
3. بر اساس کلاس 3D XPoint
درایوهای حالت جامد مبتنی بر XPoint 3D: در اصل نزدیک به DRAM، اما غیر فرار. تأخیر خواندن بسیار کم است، به راحتی می تواند به 1 درصد از درایوهای حالت جامد موجود برسد و عمر ذخیره سازی تقریباً بی نهایت را هدف قرار می دهد. نقطه ضعف آن این است که چگالی NAND نسبتا کم است، هزینه آن بسیار بالا است و بیشتر در دسکتاپ سطح رایتر و مرکز داده استفاده می شود.
دوم ساختار داخلی درایو حالت جامد
یک خلاصه ساده: درایو حالت جامد =برد PCB به اضافه تراشه کنترل اصلی به اضافه ذرات حافظه پنهان به اضافه تراشه فلش
ساختار داخلی یک درایو حالت جامد بسیار ساده است. بدنه اصلی یک درایو حالت جامد در واقع یک برد PCB است و ابتدایی ترین لوازم جانبی این برد PCB عبارتند از تراشه کنترل، تراشه کش (برخی از هاردهای پایین رده فاقد تراشه کش) و تراشه حافظه فلش برای ذخیره سازی. داده ها
1. برد PCB
به طور عمده مسئول اجزای هیئت مدیره، سخت افزار کامپیوتر خارجی برای تعامل داده ها است
2. تراشه کنترل اصلی
SSDS متداول موجود در بازار عبارتند از LSISandForce، Indilinx، JMicron، Marvell، Phison، Sandisk، Goldendisk، سامسونگ، lnte و سایر تراشه های کنترل اصلی. تراشه کنترل اصلی مغز SSD است. وظیفه آن تخصیص معقول بار داده ها بر روی هر تراشه فلش مموری، و فرض انتقال کل داده ها، اتصال تراشه حافظه فلش و رابط SATA خارجی است. تفاوت توانایی بین Master های مختلف بسیار زیاد است، در ظرفیت پردازش داده ها، الگوریتم، کنترل خواندن و نوشتن تراشه حافظه فلش بسیار متفاوت خواهد بود، که به طور مستقیم منجر به محصولات دیسک حالت جامد در شکاف عملکرد تا چندین برابر می شود.
3. ذرات کش
در کنار چیپ کنترل اصلی، ذره کش قرار دارد. مانند هارد دیسک سنتی، SSD به یک تراشه کش با سرعت بالا نیاز دارد تا به تراشه کنترل اصلی در پردازش داده کمک کند. ظرفیت ذرات کش بسیار کمتر از ذرات حافظه فلش روی برد PCB بعدی است، اما سرعت خواندن/نوشتن بسیار سریعتر است. رایانه ترجیحاً از ذرات کش برای خواندن و نوشتن هارد دیسک استفاده می کند. با این حال، به منظور صرفه جویی در هزینه ها، برخی از راه حل های دیسک حالت جامد این تراشه کش را حذف می کنند، که تأثیر خاصی بر عملکرد استفاده، به ویژه عملکرد خواندن و نوشتن فایل های کوچک و عمر مفید خواهد داشت.
روی زندگی
4. چیپ حافظه فلش
علاوه بر چیپ اصلی و تراشه حافظه پنهان، بیشتر بورد PCB از تراشه فلش NAND FIash تشکیل شده است. سلول دو لایه)، TLC (سلول سطح سه لایه، سلول سه لایه)، QLC (سلول چهار سطح، سلول چهار لایه) این چهار مشخصات هستند.
همچنین یک eMLC (Enterprise Muti-Level Cel) یک نسخه پیشرفته از فلش MLC NAND وجود دارد که تا حدودی شکاف عملکرد و دوام بین SLCS و MLCS را پر می کند.